Profilo di TuĞçEblue angelFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
20 febbraio AVUÇLARIMDAN SEN DÜŞÜYORSUNSuskun gecelerin mor hüzünlerinde Sensizliğin hırçın kelimeleri doludizgin Dökülür kalemimden Karanlığın yaban kokan havasında ararken seni İstanbul'u ufalıyorum ellerimde Avuçlarımdan sen düşüyorsun
Vapur iskelesinden Kızkulesi'ne kadar uzayan sözlerim ve Esaret kimliğimi yüklediğim kalemimle yazıyorum aşkını Kaldırım diplerinde birikmiş sulara Fırtınlar kopuyor vakitli vakitsiz yüreğimde İstanbul'u ufalıyorum ellerimde Avuçlarımdan sen düşüyorsun
Çok zor senin derdinin arasına sıkıştırmak onca derdi Bir bacağı kırık bir iskemle gibi Ne dengesini bulur,ne de yorgunluğumu savuşturur yaşam Her hatırladığımda gidişini İstanbul'u ufalıyorum ellerimde Avuçlarımdan sen düşüyorsun
MONA ROZAMona Roza, siyah güller, ak güller
Ulur aya karşı kirli çakallar
Açma pencereni perdeleri çek
Zeytin ağaçları söğüt gölgesi
Zambaklar en ıssız yerlerde açar
Ellerin ellerin ve parmakların Zaman ne de çabuk geçiyor Mona Saat onikidir, söndü lambalar Akşamları gelir incir kuşları
Ki, ben, Mona Roza bulurum seni
Kırgın kırgın bakma yüzüme Roza Artık inan bana muhacir kızı Dinle ve kabul et itirafımı Yağmurlardan sonra büyürmüş başak Meyvalar sabırla olgunlaşırmış Altın bilezikler, o kokulu ten Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne Mona Roza, siyah güller, ak güller
Sezai KARAKOÇ
sEVmEk iÇiN GeÇ ÖlmEk iÇiN ErKeN!!!akşamın acı su karanlığı içinden soğuk kadife teması yalnızlığın şuh bir kahkaha balkonun birinden gizli işareti midir bir başlangıcın sevmek için geç ölmek için erken başbaşa çay elele yürümek derken boğaz vapurları mı iskele sancak telefonda kaybolmak sesini beklerken insan insanı yeniler doğrudur ancak sevmek için geç ölmek için erken içimdeki gökkuşağı besbelli neden bulutların içinden kuşlar yağıyor bir şiire başlarsın birini bitirmeden hiç kimse gözlerine inanamıyor sevmek için geç ölmek için erken sevmek sevildiğini bile farketmeden yaklaştıkça ölüm soğuk bir yağmur gibi sevmek zehir zemberek ve yürekten gecikerek de olsa vuruşur gibi sevmek için geç ölmek için erken Attila İLHAN DuDaĞıNa İLK YaLaNı BeN KaZıDıMdudağıma ilk yalanı sen kazıdın
sırılsıklam yağmur altında çamura bulandım yalan bir öpücükle kızıl kana bulandı tüm aşkım dalgın suskun küskün sözcüklere sevdaya baktım ayrılıkla kolkola uzaklarda hangisi sevda hangisi ayrılık bilinmez sonbaharın yaprakları caddeleri süslerken bir sokak kedisi çöplükten çaldığı yiyecekle yüreğime bir pençe attı yalanlar dökülüverdi pencerelerden çığlığıma bir yıldız kaydı gökyüzünde ay göz kırptı ben dünyadan ayrıldım ayın dudağına yalanı ilk ben kazıdım
Geri Gelen MektupRuhu mu ateş yoksa o gözler mi alevden Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse Ey sen ki kül ettin beni olmaz yakışınla İçimdeki azgın devi rüzgarlara attım Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin 10 febbraio HÜKÜM GİYDİM AYRILIKTAN
KALBİMİ YERİNDEN SÖKMEYİ DENE
ı KALBİMİ YERİNDEN SÖKMEYİ DENE
ağladığımı görme sakınBakma nemli gözlerime! Bir iç çekiş görürsün o zaman... Pişmanlık değil o süzülen yaşlar. Belki de bir hüzün Ya da sensizliğin denizinde Sevgisizliğinin diplerindeki benim işte onlar... Çağlıyor sensizliğin en acımasız şelalesi. Düşüyorum o vakit Parçalanmış hislerimle en derine... Sonra Boğuluyorum gözyaşlarımın akıntısında, Tutunamadan bir dala Alıp atıyor beni sonsuzluğa... Sonsuzluk da sen oluyorsun, Sonra Dolduramıyor o an göz yaşlarım boşluğu, Büyüyor giderek yalnızlığım... Sensizlik yanı başımda kapılmış oluyor akıntıya, Sürüklüyor o zaman beni Çaresizliğe çaresizce... Gözlerim yaşla dolu Ama boş bakıyor aynı senin gibi. Hüzünlerim boş bir noktaya dalmış Seni göremez oluyor aniden... Ne bir çaresizlik bu ağlama Ne de bir güçsüzlük bu! Sensizliğe de ağlamıyorum aslında! Belki de sadece karşılıksız sevgime. Bakma o yüzden gözlerime Ve sakın ağladığımı görme!.... 06 febbraio YANIMDAYKEN ARADIM SENİSen varken de aradım seni, yokluğunda olduğu gibi, belki seversin diye beni, çözmeye çalıştım seni.... karanlıkta aradım seni, korkmadan, soğuk kaldırımlarda aradım, bıkmadan, artık bıktım yokluğundan, soruyorum seni, her tanıdığından.... sensizliği kaldıramam bilirsin, bilirsin de nerdesin, sen şu yarama tek çaremsin, sen hergün ağlattığın yüreğimsin.... satırları senle doldurdum, her geçene seni sordum, hiçbir şeyden değil, sensizlikten yoruldum, artık kalbime adını koydum... SEN'den başlası masal... |
|
|
